houten huis

Een plek om uren te blijven hangen, dat is kwekerij en theetuin Het Houten Huis in Zaltbommel. Eerst planten uitzoeken, dan thee met taart in de grote tuin… Het is de trots van Nelli en Ben, enthousiaste eigenaren en medegenieters van al dit groen.

Wie door de knotwilgenlaan het weelderig groene terrein van Nelli Haasakker en Ben van der Veen oploopt, kan zich niet voorstellen dat dit vijfentwintig jaar geleden een plat stuk weiland was. Het ligt er ook prachtig in rivierengebied Bommelerwaard, ingeklemd tussen Maas en Waal. In dit groene land, vaak vereeuwigd in tekeningen van Fiep Westendorp, barst het van de kwekerijen. Ook Nelli’s ouders bezaten er één. Maar zoals bijna alle tuindersbedrijven hier, werd die overgedragen op de zoons. ‘De dochter’ vond dat aanvankelijk wel best, en ging in de psychiatrie werken. Maar toen ze op haar drieëntwintigste in Ben – een schipperszoon die politicologie had gestudeerd – de liefde van haar leven trof, besloot ze alsnog in het voetspoor van haar ouders te treden. ‘We wilden liefst zoveel mogelijk tijd met elkaar doorbrengen. En een mooie, grote tuin was onze droom. Dan is een kwekerij niet zo’n gek idee.’

houten huis

Het privédomein van Nellie en Ben wordt afgebakend met houten fruitkisten van de veiling, maar het overgrote deel van de vijftienduizend vierkante meter groene oase is voor iedereen toegankelijk. Gezellig zitten kan overal, als het regent in de sfeervolle kassen, die ook te huur zijn voor feestjes en bruiloften.

Het platte grasveld van weleer groeide uit tot een enorme tuinplantenkwekerij voor particulieren, met zo’n vijfduizend verschillende plantensoorten. De vele knotwilgen zijn Nelli’s grootste trots. ‘Die heb ik als eerste aangeplant. Toen ik een jaar of zeven was, werden alle wilgen in onze omgeving omgehakt als gevolg van de ruilverkaveling. In mijn herinnering heb ik er weken om gehuild.’ Ben, volgens zijn vrouw een ‘lopende database voor planten’ houdt zich bezig met het kruisen en veredelen van de plantensoorten, Nelli richt zich, naast de organisatie en planning vooral op het kweken van planten in potten. Ook in het fotograferen van nieuwe planten voor de website stopt ze veel tijd. ‘Ik wil ze tot hun recht laten komen door ze mooi in beeld te brengen, net zoals je dat bij mensen zou doen.’ Ook proberen ze voortdurend te vernieuwen. Niet alleen met planten, maar ook met wat er te beleven is op de kwekerij. De jongste aanwinst is daar een voorbeeld van: een natuurvoedingswinkel, waar ze olie, noten en zaden verkopen.

houten huis

Pas toen de kwekerij begon te lopen, kwam de toestemming om een woonhuis op het terrein te bouwen. Ze ontwierpen het karakteristieke houten pand met de vele luifels zelf. ‘We konden geen architect betalen. En het is van hout omdat we zelf niet kunnen metselen. Die luifels zijn een gouden greep geweest. Die beschermen tegen zon en regen. We hebben nauwelijks omkijken naar het huis.’ Ze wonen er met hun twee zoons van 21 en 18 en met Nelli’s 43-jarige broer Wiebe, die autistisch is en een verstandelijke beperking heeft. ‘Wiebe is dol op de natuur, en wij kunnen hem hier de structuur en begeleiding bieden die hij nodig heeft. Je zou het misschien niet zeggen, maar alles heeft hier een vaste plek, tot de potjes in de koelkastdeur aan toe. Dat is fijn voor Wiebe, maar stiekem ook voor ons, het scheelt veel stress dat je nooit iets kwijt bent.’

houten huis

Overal waar je kijkt op het terrein zie je lange tafels, intieme terrassen en zithoeken, prettig beschut door natuurlijke beplanting. ‘Wij genieten ervan als mensen zich thuis voelen op onze kwekerij, dat ze een kruiwagen pakken en op zoek gaan naar mooie planten voor hun tuin of balkon.’ Dat ‘thuis voelen’ kun je gerust letterlijk nemen. In een tot theesalon omgebouwde pipowagen, met een bonte verzameling niét matchend servies, kunnen gasten zelf thee of koffie inschenken en een stuk taart aansnijden. Aan het eind van hun bezoek laten ze weten wat ze hebben gebruikt, en dat gaat al jaren goed. Een bordje met ‘zelf afwassen graag’ ontbreekt: desondanks vinden Nelli en Ben het wagentje altijd spic en span opgeruimd terug.

houten huis

Leven tussen het groen verveelt nooit, zegt Nelli: ‘Hoe zou dat kunnen? Ik ontdek iedere dag weer nieuwe dingen!’ Wanneer ze voor het laatst de boel de boel hebben gelaten voor een lange vakantie? ‘Eh.. toen de jongens kleuters waren zijn we vier dagen naar Duitsland geweest.’ Maar we moeten vooral geen medelijden hebben: ‘Wij zijn hier dag in dag uit bezig met iets dat we leuk vinden. Hoe druk het ook is, zeker nu, het voelt nooit als werk.’ Het mooiste moment van de dag vindt Nelli de ochtend, als ze in T-shirt en op blote voeten over het nog vochtige gras langs de kweekvakken en tuinen loopt, om te zien welke floxen, papavers en pioenrozen er allemaal tot bloei zijn gekomen. ‘Mijn broer zei laatst: ‘de planten kennen mij’. Ik wist precies wat hij bedoelde.’

Kwekerij Het Houten Huis en de theetuin zijn in het hoogseizoen iedere vrijdag en zaterdag van 10.00 tot 16.00 uur geopend. Meer info: hethoutenhuis.eu

Fotografie: Taverne Agency. Tekst: Bibejan Lansink