verwilderings krokussen

Ik heb ze niet geteld, want het zijn er gewoon opeens een heleboel. In de borders, in het gras, zelfs tussen de tegels, overal duiken ze op. De botanische of boerenkrokus is een vroege bloeier, vlak na het sneeuwklokje opent hij z’n lila-paarse bloempjes.

Voor sommige vermeerderingsbollen doe je vreselijk je best, ieder jaar gaan er weer een paar zakjes bolletjes de grond in, maar ’t wordt nooit wat. Zoals in onze tuin het eerder genoemde sneeuwklokje, daarvan heb ik er hooguit 23. De krokus was er al toen we de tuin betrokken en vermeerdert zo explosief, dat ik een totale overwoekering vreesde. Vorig jaar heb ik een poging gewaagd er een flink aantal uit te trekken, met nauwelijks zichtbaar resultaat.

Je zou zeggen laat die schatjes lekker staan! Jaha, als ze bloeien ziet het er inderdaad fantastisch uit, als de zon schijnt gaan ze wijd open, een feestje, en bijen zijn er ook dol op! Maar wat na de bloei overblijft is een schamel grasachtig blad en dat wil ik niet overal. Aangezien ze zich op twee manieren vermeerderen, zowel door deling van de bolletjes als door zaad, is hun opmars niet te stuiten. Ik geef me over en geniet ik er maar van en de bijen met mij.