rozen

De rozen in mijn tuin zijn nog nooit zo mooi geweest. Alle regen en het uitblijven van zomerse temperaturen hebben ze geen kwaad gedaan, integendeel.

Ik heb braaf gesnoeid, gemest en compost aangebracht, maar dat doe ik elk jaar, dus dat verklaart niet de uitbundige bloei. De luizen zijn ook niet zo talrijk als andere jaren, de paar die er wel zijn, spuit ik met een stevige straal koud water weg.

Ik bedank nog elke dag de tuinminnende dame die hier tot haar 90ste heeft gewoond en die met veel liefde en smaak de basis voor onze tuin heeft gelegd. Zij heeft destijds ook veel rozen geplant. Wat verwaarloosd door latere bewoners, maar nu weer in volle glorie aan het bloeien. Ik weet helaas niet de namen van die oude struiken: de mooie, volle, geurende roze, die zacht oranje, en die wonderlijk van roze naar oranje verkleurende roos, staan naamloos te bloeien. Niet belangrijk, alleen als iemand erom vraagt moet ik het antwoord schuldig blijven of gaan speuren op de websites van rozenkwekers als De Bierkreek of De Wilde.

Naast de achterdeur staat een tweekleurige roos, wit met donkerroze. Daarvan heb ik de scheuten van de onderstam waarop de roos is geënt, nou eens niet afgeknipt om te zien wat er gebeurde. De wilde roos heeft heel mooie, enkele roze bloemen en bloeit uitbundig, mooier eigenlijk dan haar gecultiveerde aanhangsel. Tegen het huis groeit de ‘New Dawn’, die had ik in mijn vorige twee tuinen ook, een van mijn favorieten.

Nog meer? Voor de klimop groeit ook nog een bijna lichtgevend rode roos, die heeft enorm akelige doorns, maar staat verrassend leuk in boeketjes. Vorig jaar heb ik een ‘Guirlande d’Amour’ bij een kale boom geplant, ik hoop op wolken gevulde witte trosroosjes, die heel lang doorbloeien, het begin is er al.

Begin juli was ik op het tuinenfestival in Hex, een aanrader. Daar stond ook rozenkwekerij De Bierkreek, met de prachtigste rozen. Ik kon het niet nalaten om een heerlijk geurende witte klimroos aan te schaffen. Nu wilde ik wel de naam weten: ‘Madame Alfred Carrière’, een roos met een verhaal. Stamt uit het midden van de 19e eeuw, uit Frankrijk en stond veel bij boerderijen, ook in Zeeland, waar De Bierkreek zit. Kan me helemaal voorstellen hoe mooi dat stond tegen die zwart geteerde, typisch Zeeuwse schuren. Zal ik mijn tuinhuisje dan ook maar zwart verven?